چه دورند از حقیقت آن برادران یا خواهرانی که بدون داشتن علم کامل و دلیل قانع‌کننده و یقین درست و به کار نینداختن تفکر و تعقل درباره اشخاص فکر ناروا کنند و گمان را آن قدر پرورش داده و تقویت نمایند که قوی و مسلّط گردد و با افرادی که از حقیقت بی‌اطلاعند ولی خود را فهیم و عالم می‌دانند مشورت نموده آن خیال را استوارتر سازند، آنگاه برخلاف دستور صریح مذاهب آن را به صورت یقین در نزد خود جلوه دهند و منشأ و مبنای عمل قرار داده تصمیماتی درباره آن گیرند و گاه به اجرا گذارند و هم با این کار موجبات مردم‌آزاری و ایذاء بندگان خدا را فراهم کنند، زندگی خود را هم به روی خیال سست و باطل تباه سازند. اینها را باید «خسر الدنیا و الاخره » نامید که هم دنیای خویش را تباه ساخته‌اند و هم در عالم برزخ (پریسپری) از نمایش اعمال خود رنج خواهند برد.