حال میپرسم چه زیان و ضرری خواهد داشت که هر یک از پیروان ادیان با حفظ معتقدات خود در عالم خداشناسی دست به دست یکدیگر داده و مطابق با دانش زمان در راه شناسایی یزدان و عالم و ترقی و تطهیر اخلاقی نوع بشر و ایجاد سعادت و صفا در جهان پیش بروند؟
در این همراهی و همگامی هرگاه پیروان دینی که خود را مترقیتر میبینند با زبان لیّن و محبت و برادری نقائص را به همگام خود تذکر دهد و هدف همگی همان هدف کلی خداشناسی و اخلاق باشد این امر سبب خواهد گردید که همه پیروان ادیان در یک سطح برادرانه و مقرون به صلح و صفا و محبت با دانش روز پیش رفته و بتواند دانش دین را موازی با دانش مادی پیش ببرند والا اگر هر یک از پیروان ادیان تنها به تعصّب و جانبداری از موضوعات مختلف فیه دین خود با سایر ادیان بپردازد و بر سر این اختلاف، رشته الفت و برادری را بگسلد و وقت خود را تماماً صرف در راه نزاع و
