همه افراد بشر باید خود را عادت به تفکر دهند و در همه امور فکر کنند، تا روز به روز نیروی فکریشان پرورش یابد. چون بشر در همه امور مختلفه و امور حیاتی بایستی پیش برود، لذا بایستی تفکر خود را در همه امور پرورش دهد و نتیجه مطلوب به دست آورد. برای اینکه این کار منظم شود، خوب است دقایق مخصوص به این عمل اختصاص داده شود که در این امر غفلتی نگردد؛ مثلاً عجایب آفرینش و عظمت آن و تفکر در وحدت عوامل آفرینش و رابطه و پیوند موجودات و اشیاء به یکدیگر، خوراک بسیار خوبی برای تفکر و تدبّر میباشد و به قدری دامنه آن وسیع است که هرچه در این باره کوشش شود بیجا نخواهد بود زیرا هم فکر را برای آماده شدن در راه زندگی پرورش میدهد و هم دلایلی محکم و قوی برای حقایق ارائه شده به انسان میآموزد.
بنابراین بر هر بشر لازم است تا حدودی که مطابق با استعداد و ظرفیت فکری و عقلانی معین و مقدر اوست فکر خویش را پرورش دهد و خردمند شود.
