از طرف دیگر میتوان بدن را به یک اتومبیل با تمام لوازم و آلات کاملهاش تشبیه نمود و روح راننده آن است. اتومبیل بدون راننده حرکت نمیکند اما اگر اتومبیل مرتب و جاده صاف و شوسه یا آسفالت باشد راننده میتواند اتومبیل را بهخوبی به مقصد برساند. وقتی اتومبیل عیبی پیدا کند راننده قادر بهکارکردن با آن نیست و اصولا حواس جمعی برای استفاده از اتومبیل ندارد و این حالت مانند حال روح است در موقع بیماری و نقص بدن ـ بعداً اگر در اثر فرسودگی یا پیری و یا بیاحتیاطی و عیوب دیگر اتومبیل از کار بیفتد راننده مدتی می کوشد آن را مرتب و نگاهداری کند و چون مأیوس شود اتومبیل را میگذارد و اتومبیل به همان حال مانده کمکم در اثر تصرف عوامل دیگر از بین میرود و یا فلز آن را ذوب کرده اتومبیل یا آلت دیگری از آن میسازند.
و راننده که همان روح کلی است با اتومبیلهای بهتر و سالم تر بهکار مشغول میشود. در حال خواب هم روح مانند رانندهای که نمیتواند دائماً پشت رل خود بنشیند برای استراحت از اتومبیل کمی دور میشود. روح از بدن کمی دور میگردد و ای
