در انجام عمل خیر بایستی مراتب را تشخیص داد و درست موشکافی نمود. مثلاً اگر جنسی از یک فروشنده کم‌درآمد می‌خرید و به او بیشتر از مبلغی که جنس را به دیگران می‌فروشد بپردازید عمل خوبی نیست. مثل این است که لباسی را که ده تومان می‌ارزد از فروشنده بیست‌تومان بخرید. علاوه بر آن که خوب نیست بدعتی گذارده‌اید زیرا دیگران هم ناچارند قیمت بیشتری بپردازند و آن شخص هم بدعادت می‌شود. دیگر آن که ممکن است مستحق نباشد و تشخیص آن مشکل است. کافی نیست که ظاهرش حکم کند. اگر خواستید کمکی کنید می‌توانید به عنوان قرض‌الحسنه بدهید که بعداً مسترد بدارد، این که مقداری پول در جیب گذارید و چشم‌بسته به اشخاص دهید عمل خیر حساب نمی‌شود.