در این مثال فکر کنید مسئله تحققی واقعی این است نه آنچه دیگران فرض میکنند.
برخی میپندارند که وجودشان از نیستی آمده و باز به نیستی میرود. اینطور نیست. قبل از این بوده اما به شکل دیگری و بعد هم باز تغییر شکل میدهد. مگر ممکن است نیست بوده باشد و نیست شود یعنی چه؟ کجا برود که نیست شود و چطور از نیستی به هستی آمده فکر کنید و بگوئید. بود اما به شکل دیگری و خواهد بود باز به شکل دیگر. نه فقط انسان بلکه تمام دنیا و سراسر موجودات چنین است. اول و آخر ندارد، همه چیز میچرخد، دور میزند و تبدیل میشود.
سخن کوتاه کنم: عالم در خارج نیست بلکه هر چه هست در خودش میباشد.
در آنچه گفته شد فکر کنید تا جواب پرسش خود را بیابید.
(و نیز در مرحله چهارم از اسفار صدرا مرحوم در تقسیم وجود معترض است که وجودی است بحت و بسط و مطلق حتی عن قیدالاطلاق که مقام ربوبیت است و یک وجود همین اعیان ثابته خارجیه است و یکی وجود انبساطی است).[note] قسمتی از سوال آقای ملکی معیری[/note]
