
چون وجدان از تراوش روح است، وقتی انسان کار نیکو انجام داد روح او خوشحال است. وقتی روح خوشحال بود خدای هم خوشحال و خشنود خواهد بود و برعکس وقتی کسی را ناراحت ساخت، وجدانش ناراحت است و خدا هم از او ناراضی است. این قاعده و خاصیت تراوش وجدان در بشر است. هرکس کارهای نیکو انجام دهد، وجدان او خوشحال است و هرگاه ضررش به مردم رسید، وجدان او کسل است که چرا مرتکب عمل خلاف شده است. هرچه میزان آزار و ضرر بیشتر باشد ناراحتی وجدانی او هم بیشتر است و هر چه عمل نیکوی وی بزرگتر باشد رضایت و مسرّت وجدانیش بیشتر خواهد بود.
اثر فیزیولوژی ناراحتی وجدان در بدن این است که به تمام حرکات بدن لطمه میزند و چون این ناراحتی از مغز شروع میشود عکسالعمل آن درتمام ب













